Nós Diario :: Últimas novas

Nós Diario - Xornal de intereses galegos
A+ A A-

AS COMIDAS TRADICIONAIS DAS ALDEAS

O PRIMEIRO DÍA - A MATANZA

No  mencer do día sinalado para o sacrificio do porco, no domicilio preparábase un chocolate para todos os que ían participar del. O almorzo baseábase en sopa de pita con algún oso de lacón e careta de porco desalgada, previamente dous días antes "cachola" . Logo da sopa, estes todos manxares cocidos de carnes variadas, acompañábanse dos garavanzos y do repolo que tamén son cultivados nestas terras, ao igual cás patacas cocidas "cachelos", conformando así o típico cocido galego, o fígado guisado coas carnes mortas das barbadas do marrau, "carrolas" entran dentro dos aperitivos; de segundo prato acostumábase a guisar un conexo sendo o arroz con leite o postre máis acostumado.

O carácter vinícola, os bos viños, das nosas terras eran un elemento imprescindíbel e o mellor acompañamento posible dos menús de tódolos días da matanza . Eran nestas reunións de veciños onde se cataban os diferentes quefaceres a hora da elaboración do viño, podendo ser máis ou menos críticos có prezado líquido dependendo da cantidade de casas ás que se ía axudar na festa da matanza .

A CEA DO PRIMEIRO DÍA

As mulleres andaban áxiles pra cocelo estómago do cocho sacrificado e preparalo fígado que logo servían cocido enteiro "cortábase e servíase cun pouco de aceite, sal fina é pementón doce ou picante. O estómago prepararíase como si dun polbo se tratase, acostumándose a poñer de sobremesa as "filloas", "con mel"; Recapitulemos que a estas ceas acudirían os participantes da matanza e limpeza do porco, sendo familiares na súa maioría máis o menos próximos. A media de persoas era dunhas vinte por comida. O augardente feito das uvas das nosas cepas durante centos de anos segue acompañando hoxe por hoxe os cafés destas xentes traballadoras e dispostas.

O SEGUNDO DÍA -A SALA

Coñéceselle como o día da sala porque como ben indica a palabra despézanse aos animais sacrificados o día anterior e procédese á sala das distintas partes, rabo, cacholas, lacóns, xamóns, pancetas para a súa perfecta conservación ao largo do ano..

Limitándome á comida do mediodía, no século pasado era costume preparar un arroz cós riñóns "riles" e o corazón. Deseguido unha febra e de sobremesa mazás ou uvas autóctonas.

Á hora da cea deste segundo día era a máis esperada e quizais a máis multitudinaria. Os callos eran o primeiro prato e de segundo costela asada.

Hoxe por hoxe cambiou moito esta costume, ao menos na miña casa. A comida deste segundo día consiste en Callos con todo o contido que estes teñen, costela, uñas de porco e tenreira, garavanzos, tripón, sexos machucados e o correspondente refrito, claro que estes ingredientes son a elixir á hora da elaboración e pódense incluír o excluír segundo gustos. Podo dicir que basicamente este é o menú; callos galegos e de segundo prato febras e cachos de panceta á prancha, logo doces artesáns variados, cafés e licores caseiros da zona para todos.

En moitas outras aldeas galegas , séguese convidando á cea e ás costelas asadas sobre todo porque logo desta cea do viño e dos licores quentan, e a velada invita aos asistentes á conversación ata máis tarde da media noite.

TERCEIRO DÍA - ROXOS

O terceiro día dos catro que ocupan a tradición galega da matanza do porco é o día dos chicharrós. Os roxóns non son máis que os coiros dos porcos preparados. A grasa que desprenden na súa elaboración gardarase en olas de barro u outras pra facelo xabón "de lavar a roupa", lembro que antigamente cociñábase con ela, xa que, os aceites eran caros e a accesibilidade ás tendas e produtos era máis rudimentaria. Neste terceiro día da matanza, que saiba eu, non ven invitado ningún comer, e os que estamos comemos as sobras dos días anteriores. Agora como novidade está facelos salchichóns este terceiro día, polo que as mulleres e presentes neste traballo probaran ao menos os roxóns con pan e cun vasiño de viño.

A COMIDA DO CUARTO DÍA DA MATANZA -OS CHOURIZOS

O día dos chourizos é o día no que se embucha a zorza nas tripas para logo as mulleres atalas, polo que é un día no que se necesita de bastantes persoas para axudar a realizar esta laboura. Cantas máis persoas mellor, xa que antes se rematará.

Ao mediodía si todo foi ben, acabarase de facer e colgar todo tipo de chourizos, normais, picantes, cebola eta. Si polo contrario resulta que non se terminou á hora de xantar rematarase despois.

A comida típica neste cuarto día son os osos de espiñazo e costelas adobadas có mesmo adobe da zorza, acompañados de cachelos e escarolas como segundo prato porque de primeiro prato cóntase coas sobras dos callos do día da sala ou ben cunhas empanadas de zorza.

Deseguido, o queixo, os doces, licores e cafés. Pero o que verdadeiramente conta non é o que se comeu, senón o que queda para comer o resto do ano.

 

Datos Galicia IGE
comprar libros
Descarga Libro Gratis

Pontes de Gatin

     PONTES DE GATÍN BECERREA                                                               LUGO   Becerreá es el umbral de para recorrer una de las zonas más agraciadas por la naturaleza: los Ancares.        Es el punto de partida para acceder a la Sierra de Ancares pero cuenta tambien con sus propios espacios naturales entre los que destacan las orillas del río Navia...

Campodola

  http://www.xoanarcodavella.com/2016/02/campodola-quiroga-lugo.html?m=0 La Comarca de Quiroga incluye los municipios de Folgoso de Caurel, Quiroga y Ribas de Sil, en la zona conocida como Ribeira Sacra. Estos dos últimos municipios, bañados por el río Sil junto con el de Folgoso, en las sierras de O...

Castroncán

http://aldeasgallegas.com/Castroncan/castroncan.htm Castroncán (Campo antigo da feira e castro prerromano).  PDF de INTERESE Samos sería un lugar onde os veciños dos castros da Roda do Castro, do Castro da Margarida, os do Castroncán, os do Castro de Loureiro,  celebraban a asemblea máis importante do ano; o...

Comprar Artesanía
RUTAS RIBEIRA SACRA
comprar libros

   diadegalicia

PROXECTO TERRA - MAPAS

PROXECTO TERRA